Story

โอ้ละหนอดวง'เดือน'เอย

posted on 12 Sep 2011 17:45 by ipanyaon in Story




ธัน    : อ้าว! คมมาอยู่นี่เองเรอะ

คม    : หือ...มีธุระอะไรหรือ

ธัน    : อ๋อ เราเปล่าหรอก แต่เมื่อกี้เห็นไอ้ 'สิงหาคม' อยู่แน่ะ

คม    : แล้วไอ้สิงมันมีเรื่องอะไรหรือ

ธัน    : ไอ้สิงมันอยากรู้น่ะว่า 'มีนาคม' ถูกน้ำท่วมบ้างมั้ย มันเป็นห่วง

คม    : อ๋อ เรื่องนั้นเองเหรอ นาเราไม่เป็นไรมากหรอกว่ะ

ธัน    : อืม ดีแล้ว...งั้น 'ธันว่าคม' โทรบอกข่าวไอ้สิงมันหน่อยก็ดีนะ

คม    : เออ เดี๋ยวค่อยโทรหามันละกัน แล้วนี่ธันมาคนเดียวเหรอวะ? ไอ้กุมไม่มาด้วยเหรอ?

ธัน    : ไม่มาหรอก วันนี้ไอ้ 'กุมพาพัน' ไปหาหมอ

คม    : อ้าว! ไอ้พันเป็นอะไร? ทำไมต้องไปหาหมอ?

ธัน    : ก็มีเรื่องกันกับไอ้กรกฎคู่อริเก่าพวกเรานั่นแหละ ...ไอ้พันมันได้ยินไอ้ 'กรกฎด่าคม' ก็เลยมีเรื่องกัน

คม    : อ้าว! ไอ้กรกฎนี่มันวอนซะแล้ว อย่างงี้มันต้องเอาคืน

พฤษ(มาไงวะ)    : เออ เอามันเลยมั้ย เดี๋ยว 'พฤษพาคม' ไปอัดมันเอง ตอนนี้พวกมันอยู่ที่ไหน?

ธัน     : ใจเย็นๆเพื่อน ตอนนี้พวกมันมีกลุ่มอิทธิพลหนุนหลังอยู่ มีทั้งอู่ 'เมษายนต์' และ 'มิถุนายนต์' คอยช่วยมันอยู่

พฤษ    : กลัวที่ไหนล่ะ อย่าลืมสิว่าเราก็มีอู่ 'กันยายนต์' กับ 'พฤศจิกายนต์' เป็นพวกเหมือนกัน

คม    : นั่นน่ะสิ ถ้าไปขอให้ช่วย พวกนั้นต้องช่วยเราอยู่แล้ว เดี๋ยวโทรหาไอ้สิงมาด้วย

ตุ(นั่งฟังอยู่นาน)    : เอ่อ...ท่าทางจะเป็นเรื่องใหญ่โตแล้วสินะ เราก็ไม่อยากมีเรื่องซะด้วย ...งั้น 'ตุลาคม' เลยก็แล้วกัน โชคดีนะเพื่อน

มก    : นั่นสินะ...'มกก็ลาคม' ด้วยละกัน

คม    :...อ้าวเฮ้ย!!พวกเอ็งทิ้งเพื่อนนี่หว่า ถ้าอย่างนั้นเราจบกัน!!
 
 
 
 
 
 
 
----------------------
อา อัพซะที Foot in mouth
 
พิมพ์ครั้งแรกที่ บล๊อกซ่าน (เมื่อซักครู่)
พิมพ์ครั้งที่สอง ที่นี่
พิมพ์ครั้งที่สาม ในเฟซบุ๊ค (อีกสักพัก)
 
 
 
 
 
 
 

[flash fiction]:ชิบหาย

posted on 06 May 2011 17:02 by ipanyaon in Story
 
ผมยืนรอรถเมล์ที่ป้ายประจำ ผมกำลังจะไปทำงานสาย

มีคุณลุงมาดนักธรุกิจคนหนึ่งหอบหิ้วกระเป๋าเอกสารพะรุงพะรังเดินมาที่ป้ายรถเมล์ แกเดินก้มหน้าสอดส่ายสายตาเหมือนกำลังมองหาอะไรบางอย่าง

ท่าทางของคุณลุงแกดูร้อนรนเหมือนสิ่งนั้นเป็นของสำคัญ


"ลุงหาอะไรอยู่เหรอครับ?" ผมถามเมื่อแกเดินป้วนเปี้ยนเข้ามาใกล้

"ของสำคัญเลยล่ะไอ้หนุ่ม" แกตอบโดยไม่มองหน้าผมแล้วก็เดินก้มๆเงยๆหาของสิ่งนั้นต่อไป

"งั้นผมช่วยหาละกันนะครับ ลุงทำอะไรหายล่ะ?"

" . . . " ไม่มีคำตอบจากลุง...เอาวะ ช่วยแกหาหน่อยก็แล้วกัน สงสัยจะเป็นกระเป๋าตังค์หรือไม่ก็เอกสารสำคัญอะไรซักอย่าง 
 

.

.
 

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงที่ผมกับคุณลุงเดินวนเวียนรอบป้ายรถเมล์เพื่อหาของสิ่งนั้น ผู้คนที่ผ่านไปมามองเราเหมือนคนบ้า
 

"ไม่เห็นเจออะไรเลยลุง ลุงทำหล่นแถวนี้จริงเหรอครับ?"

"อะไร? ข้าทำอะไรหล่นเรอะ?"

"อ้าว!!ก็กระเป๋าตังค์หรือเอกสารอะไรล่ะที่ลุงหาอยู่น่ะ?"

"ใครบอกเอ็งว่าข้าหาของพวกนั้น?"

"เอ้า!!แล้วลุงหาอะไรล่ะ? ของสำคัญที่ว่านั้นมันคืออะไรล่ะครับ?"

"เวลา ข้ากำลังหาเวลาอยู่" ว่าแล้วลุงก็เดินจากไป
 


...

ผมยืนเหงื่อตกรอรถเมล์อยู่ที่เดิม รู้สึกเหมือนเสียของสำคัญไป...
 
 
ใช่ครับ!! ผมเสียเวลาให้ตาลุงนั่นไปแล้ว


...ชิบหาย!!
 
 
 
 
 
 
 
 
ปล. และขออภัยให้คนที่เสียเวลากับเอนทรี่นี้ด้วยนะจ๊ะ ^ ^"
 
ปล. นานๆมาทีก็ยังจะมีหน้าอัพเลว (เอนทรี่เดียวอัพสองบล๊อกอีกแล้ว)